นายหน้าจำนอง–ขายฝากได้เงินจากไหน? ใครควรจ่ายค่านายหน้า

นายหน้าจำนอง–ขายฝากได้เงินจากไหน และใครควรจ่ายค่านายหน้า? คำตอบคือ ค่าตอบแทนควรมาจากฝ่ายที่ตกลงว่าจ้างหรือมีหน้าที่ชำระตามกฎหมายและข้อตกลง โดยอาจเป็นเจ้าของทรัพย์หรือนายทุนก็ได้ แต่ต้องเปิดเผยให้ชัดเจนก่อนทำธุรกรรม ไม่มีกฎทั่วไปว่าค่านายหน้าจำนองหรือขายฝากต้องเป็น 3% หรือ 5% เสมอไป และการได้รับค่าตอบแทนจากทั้งสองฝ่ายอาจเกิดปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อนหากไม่เปิดเผยหรือขัดต่อหน้าที่ที่รับไว้

สำหรับนายหน้า การสร้างรายได้ระยะยาวจึงไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเรียกค่าคอมมิชชั่นสูงที่สุด แต่ขึ้นอยู่กับความสามารถในการทำให้เจ้าของทรัพย์และนายทุนทำธุรกรรมได้อย่างปลอดภัย โปร่งใส และไว้วางใจกัน

นายหน้าจำนอง–ขายฝากทำหน้าที่อะไร?

หลายคนเข้าใจว่านายหน้ามีหน้าที่เพียงนำเจ้าของโฉนดที่ต้องการเงินไปแนะนำให้นายทุนรู้จัก

หากมองเฉพาะขั้นตอนนี้ งานนายหน้าอาจดูเหมือนง่าย

แต่ในความเป็นจริง ธุรกรรมจำนองและขายฝากมีรายละเอียดมากกว่าการแนะนำคนสองฝ่ายให้พบกัน

เจ้าของทรัพย์ต้องการเงินทุนตามเวลาที่กำหนด ต้องการรักษาทรัพย์สิน และต้องการทราบเงินสุทธิที่จะได้รับ

นายทุนต้องการหลักประกันที่ตรวจสอบได้ มีความเสี่ยงเหมาะสม และมีโอกาสได้รับชำระเงินตามสัญญา

นายหน้าจึงมีหน้าที่ช่วยลดช่องว่างของข้อมูลระหว่างสองฝ่าย

ตัวอย่างงานที่สร้างคุณค่า ได้แก่ การรวบรวมเอกสาร ตรวจสอบข้อมูลเบื้องต้น ประสานการประเมินทรัพย์ อธิบายขั้นตอนการจดทะเบียน และติดตามเงื่อนไขก่อนทำสัญญา

อย่างไรก็ตาม นายหน้าไม่ควรรับรองความถูกต้องทางกฎหมายหรือราคาประเมินแทนผู้เชี่ยวชาญโดยไม่มีคุณสมบัติหรือข้อมูลรองรับ

การทำงานที่ดีคือรู้ว่าตนเองรับผิดชอบเรื่องใด และเรื่องใดต้องให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบเพิ่มเติม

ค่านายหน้าจำนองกับค่านายหน้าขายฝากเหมือนกันหรือไม่?

ทั้งสองธุรกรรมอาจมีการจ่ายค่าตอบแทนให้นายหน้า แต่ลักษณะความเสี่ยงแตกต่างกัน

การจำนองเป็นการนำอสังหาริมทรัพย์มาเป็นหลักประกัน โดยกรรมสิทธิ์ยังอยู่กับเจ้าของทรัพย์

ส่วนการขายฝากเป็นการโอนกรรมสิทธิ์ให้ผู้ซื้อฝาก พร้อมสิทธิไถ่คืนภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด

นายหน้าที่ทำธุรกรรมขายฝากจึงต้องระมัดระวังเรื่องการอธิบายผลของการโอนกรรมสิทธิ์และกำหนดไถ่คืนเป็นพิเศษ

ไม่ควรนำเสนอขายฝากเสมือนเป็นการจำนองรูปแบบหนึ่ง

สำหรับการขายฝากที่ดินเพื่อเกษตรกรรมหรือที่อยู่อาศัยซึ่งอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองประชาชนในการทำสัญญาขายฝากที่ดินเพื่อเกษตรกรรมหรือที่อยู่อาศัย พ.ศ. 2562 ต้องตรวจสอบข้อกำหนดเฉพาะเกี่ยวกับสัญญา ระยะเวลา และสิทธิไถ่คืนด้วย

การเรียกค่าตอบแทนหรือหักค่าใช้จ่ายไม่อาจใช้เป็นวิธีหลีกเลี่ยงข้อจำกัดตามกฎหมายได้

กฎหมายกำหนดเรื่องค่านายหน้าไว้อย่างไร?

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 845 วางหลักว่า ผู้ที่ตกลงให้ค่าบำเหน็จแก่นายหน้าต้องรับผิดชำระเมื่อสัญญาสำเร็จเพราะผลของการชี้ช่องหรือจัดการของนายหน้า

หากสัญญามีเงื่อนไขบังคับก่อน ต้องพิจารณาว่าเงื่อนไขนั้นสำเร็จแล้วหรือไม่

ส่วนค่าใช้จ่ายที่นายหน้าออกไปจะเรียกคืนได้ตามหลักมาตรานี้เมื่อมีข้อตกลงให้ชดใช้

มาตรา 846 กล่าวถึงกรณีที่พฤติการณ์แสดงว่าเป็นงานที่คาดหมายค่าตอบแทนได้ และกรณีไม่ได้กำหนดจำนวนค่าบำเหน็จไว้

จึงไม่ควรเข้าใจว่าการไม่ได้เขียนอัตราค่าคอมมิชชั่นทำให้นายหน้าไม่มีสิทธิเรียกร้องในทุกกรณี

ขณะเดียวกัน การอ้างว่าอัตรา 3% หรือ 5% เป็นอัตราที่กฎหมายกำหนดก็ไม่ถูกต้อง เพราะต้องพิจารณาข้อตกลงและข้อเท็จจริงของธุรกรรม

มาตรา 847 ยังมีความสำคัญในกรณีนายหน้าทำงานให้บุคคลภายนอกหรือได้รับคำมั่นเรื่องค่าตอบแทนในลักษณะที่ฝ่าฝืนหน้าที่ที่รับไว้

การรับค่าตอบแทนจากสองฝ่ายจึงไม่ควรถูกมองว่าเป็นเรื่องปลอดความเสี่ยง เพียงเพราะทุกฝ่ายทำธุรกิจร่วมกัน

หลักกฎหมายดังกล่าวตรวจสอบได้จากประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 845–849 法律人 LawPlayer

ใครควรเป็นผู้จ่ายค่านายหน้า?

คำตอบที่เหมาะสมที่สุดคือ ฝ่ายที่ว่าจ้างหรือรับภาระค่าตอบแทนตามข้อตกลงที่ชัดเจนและชอบด้วยกฎหมาย

หากเจ้าของทรัพย์ว่าจ้างนายหน้าให้หาแหล่งเงินทุน อาจตกลงให้เจ้าของทรัพย์เป็นผู้จ่าย

หากนายทุนว่าจ้างนายหน้าให้ค้นหาดีลที่ผ่านเกณฑ์ อาจตกลงให้นายทุนเป็นผู้จ่าย

หากมีข้อตกลงเกี่ยวข้องกับทั้งสองฝ่าย ต้องเปิดเผยบทบาท ผลประโยชน์ และตรวจสอบว่าไม่ขัดต่อหน้าที่ของนายหน้า

สิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นคือเจ้าของทรัพย์เข้าใจว่านายทุนเป็นผู้จ่าย แต่นายหน้ากลับหักค่าตอบแทนจากเงินที่เจ้าของทรัพย์จะได้รับโดยไม่ได้ตกลงกัน

ในทางกลับกัน นายทุนก็ไม่ควรพบภายหลังว่ามีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมที่ไม่ได้แจ้งไว้ก่อนตัดสินใจ

ความโปร่งใสจึงต้องเกิดขึ้นก่อนวันจดทะเบียน ไม่ใช่หลังจากทุกฝ่ายเดินทางถึงสำนักงานที่ดินแล้ว

ค่านายหน้า 3% กับ 5% ต่างกันเท่าไร?

สมมติว่ามีดีลจำนองที่ดินวงเงิน 3 ล้านบาท

หากตกลงค่าตอบแทนนายหน้า 3% จะเท่ากับ 90,000 บาท

หากตกลง 5% จะเท่ากับ 150,000 บาท

ส่วนต่างเท่ากับ 60,000 บาท

สำหรับเจ้าของทรัพย์ที่ต้องการเงินไปใช้หมุนเวียนธุรกิจ ส่วนต่างนี้อาจมีความสำคัญมาก

สำหรับนายหน้า ค่าตอบแทนต้องสะท้อนงาน ความรับผิดชอบ และต้นทุนที่เกิดขึ้นจริง

สำหรับนายทุน ต้องประเมินด้วยว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมดทำให้ลูกหนี้ได้รับเงินสุทธิน้อยลงจนกระทบแผนใช้เงินและชำระหนี้หรือไม่

ตัวเลขเหล่านี้เป็นเพียงตัวอย่างการคำนวณ ไม่ใช่อัตรามาตรฐานหรือการรับรองว่าเรียกเก็บได้ตามกฎหมายในทุกกรณี

กรณีศึกษา: จำนองที่ดิน 3 ล้านบาท ใครได้เงินเท่าไร?

สมมติเจ้าของกิจการต้องการจำนองที่ดินเพื่อหาเงินทุน 3 ล้านบาท

ที่ดินมีมูลค่าตลาดสมมติ 7 ล้านบาท ไม่มีภาระจำนองเดิม

นายหน้าช่วยจัดเตรียมข้อมูลและประสานผู้ให้เงินทุนจนสามารถตกลงเงื่อนไขกันได้

สมมติว่าคู่สัญญาตกลงค่าตอบแทนนายหน้า 2% ของวงเงิน และให้เจ้าของทรัพย์เป็นผู้รับผิดชอบ

นอกจากนี้ สมมติว่ามีค่าจดทะเบียนและค่าใช้จ่ายเอกสารรวม 30,000 บาท

เพื่อแสดงภาระเงินสด สมมติอัตราดอกเบี้ย 12% ต่อปี โดยจ่ายรายเดือนและคืนเงินต้นเมื่อครบหนึ่งปี

ตัวเลขทั้งหมดเป็นสมมติฐานเพื่อศึกษาเท่านั้น ยังต้องตรวจสอบอัตราค่าธรรมเนียมจริง ลักษณะผู้ให้กู้ และความชอบด้วยกฎหมายของค่าตอบแทนทุกประเภท

ตารางคำนวณเงินสุทธิ

ตรวจสอบการคำนวณได้ดังนี้

ค่านายหน้า = 3,000,000 × 2% = 60,000 บาท

เงินสุทธิ = 3,000,000 − 60,000 − 30,000 = 2,910,000 บาท

ดอกเบี้ยต่อปี = 3,000,000 × 12% = 360,000 บาท

ดอกเบี้ยต่อเดือน = 360,000 ÷ 12 = 30,000 บาท

LTV = 3,000,000 ÷ 7,000,000 × 100 = 42.86%

ตัวเลขดังกล่าวยังไม่รวมภาษีที่อาจเกี่ยวข้องกับรายได้ของนายหน้า หรือค่าใช้จ่ายอื่นตามข้อเท็จจริง

หากผู้ให้กู้เป็นบุคคลทั่วไป ต้องพิจารณาข้อจำกัดด้านดอกเบี้ยและกฎหมายห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา รวมถึงตรวจสอบว่าค่าตอบแทนหรือค่าใช้จ่ายใดอาจมีลักษณะเป็นดอกเบี้ยแฝง

ถ้านายทุนเป็นผู้จ่ายค่านายหน้า เงินสุทธิเปลี่ยนอย่างไร?

ลองใช้ตัวอย่างเดิม แต่เปลี่ยนผู้รับผิดชอบค่าตอบแทน 60,000 บาทเป็นนายทุน

หากเงื่อนไขอื่นเหมือนเดิม เจ้าของทรัพย์จะได้รับเงินสุทธิเพิ่มเป็น 2,970,000 บาท

แต่ต้นทุนเงินทุนของนายทุนจะเพิ่มขึ้น

ดังนั้นการเปลี่ยนผู้จ่ายไม่ได้ทำให้ต้นทุนทางเศรษฐกิจหายไป

เพียงเปลี่ยนฝ่ายที่รับภาระโดยตรง

หากนายทุนนำต้นทุนดังกล่าวไปกำหนดเงื่อนไขทางการเงินเพิ่มเติม ต้องตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายของเงื่อนไขทั้งหมด

ทางออกที่เหมาะสมคือแสดงต้นทุนจริงและตกลงกันล่วงหน้า ไม่ใช่ย้ายค่าใช้จ่ายไปอยู่ในชื่ออื่นเพื่อให้ดูเหมือนไม่มีต้นทุน

นายหน้ารับค่าคอมมิชชั่นจากทั้งสองฝ่ายได้หรือไม่?

เรื่องนี้ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

การได้รับค่าตอบแทนจากสองฝ่ายไม่ได้หมายความว่าจะชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ขัดต่อหน้าที่ในทุกสถานการณ์

ต้องพิจารณาว่านายหน้ารับทำหน้าที่อะไรให้ฝ่ายใด มีการเปิดเผยผลประโยชน์หรือไม่ และการรับค่าตอบแทนเพิ่มเติมทำให้เกิดการฝ่าฝืนหน้าที่หรือไม่

ตัวอย่างเช่น เจ้าของทรัพย์ว่าจ้างนายหน้าให้หาเงื่อนไขเงินทุนที่เหมาะสมที่สุด

แต่นายหน้ากลับเลือกแนะนำนายทุนที่ให้ค่าตอบแทนตนเองสูงกว่า โดยไม่เปิดเผยข้อมูลสำคัญแก่เจ้าของทรัพย์

กรณีเช่นนี้อาจเกิดปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อน

นายหน้าควรเปิดเผยความสัมพันธ์และค่าตอบแทนที่เกี่ยวข้องก่อนเสนอให้คู่สัญญาตัดสินใจ

การเปิดเผยเป็นเงื่อนไขสำคัญของความโปร่งใส แต่ไม่ได้รับประกันว่าข้อตกลงทุกประเภทจะชอบด้วยกฎหมาย

ค่าปากถุงกับค่านายหน้าเหมือนกันหรือไม่?

ไม่ควรใช้คำสองคำนี้แทนกันโดยไม่มีคำอธิบาย

ค่านายหน้าคือค่าตอบแทนสำหรับการชี้ช่องหรือจัดการให้เกิดสัญญาตามลักษณะงานนายหน้า

ส่วนคำว่า “ค่าปากถุง” เป็นคำที่ใช้เรียกค่าใช้จ่ายบางประเภทในทางธุรกิจ แต่ไม่ได้เป็นหมวดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายที่ทำให้เรียกเก็บได้โดยอัตโนมัติ

ต้องตรวจสอบว่าเงินดังกล่าวจ่ายให้ใคร เพื่อบริการอะไร และมีความสัมพันธ์กับการให้กู้หรือไม่

หากเป็นเงินที่ผู้ให้กู้หรือผู้เกี่ยวข้องเรียกเก็บเพื่อให้ผู้กู้ได้รับเงินทุน อาจต้องพิจารณาว่ามีลักษณะเป็นดอกเบี้ยหรือผลประโยชน์ตอบแทนจากการให้กู้หรือไม่

สำหรับขายฝาก ต้องตรวจสอบกฎหมายที่ใช้บังคับกับประเภททรัพย์และธุรกรรมโดยเฉพาะ

เจ้าของทรัพย์ควรได้รับตารางแสดงเงินสุทธิก่อนทำสัญญา และไม่ควรยอมรับการหักเงินที่ไม่มีคำอธิบายชัดเจน

นายหน้าที่ดีควรทำอะไรให้คุ้มค่าตอบแทน?

นายหน้าที่สร้างคุณค่าต้องทำมากกว่าการส่งเบอร์โทรศัพท์

ควรตรวจสอบข้อมูลเจ้าของทรัพย์และเอกสารเบื้องต้น ประเมินความพร้อมของดีล ประสานการตรวจสอบหลักประกัน และช่วยให้ทุกฝ่ายเข้าใจเงื่อนไขตรงกัน

หากทรัพย์มีภาระจำนองเดิม ต้องแจ้งข้อมูลดังกล่าวอย่างชัดเจน

หากเจ้าของทรัพย์ไม่มีรายได้ประจำ ต้องช่วยรวบรวมข้อมูลรายได้ที่พิสูจน์ได้ ไม่ใช่รับรองว่าจะได้รับเงินแน่นอน

หากเป็นขายฝาก ต้องเน้นความเข้าใจเรื่องกรรมสิทธิ์และการไถ่คืน

ผู้สนใจศึกษาการทำงานของนายหน้าอสังหาริมทรัพย์สามารถดู หน้านายหน้าของ PK HOME INVEST ซึ่งเป็นหน้าที่เว็บไซต์จัดไว้สำหรับกลุ่มนายหน้า

อย่างไรก็ตาม หน้าดังกล่าวยังไม่ใช่หลักฐานว่าบริษัทมีบริการจัดหานายทุนหรือรับสมัครนายหน้าจำนอง–ขายฝากภายใต้เงื่อนไขใดโดยเฉพาะ

ทำไมเจ้าของทรัพย์ต้องรู้เงินสุทธิก่อนเซ็นสัญญา?

สมมติเจ้าของทรัพย์ต้องการเงิน 3 ล้านบาทเพื่อซื้อสินค้าเข้าร้าน

แต่หลังหักค่าใช้จ่ายกลับได้รับเพียง 2.7 ล้านบาท

หากเงินไม่เพียงพอสำหรับวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ การก่อหนี้อาจไม่ช่วยแก้ปัญหาทางธุรกิจ

เจ้าของทรัพย์จึงควรถามตั้งแต่ต้นว่าได้รับเงินจริงเท่าไร ต้องชำระอะไรบ้าง และเมื่อครบกำหนดต้องคืนเงินจำนวนใด

หากต้องการเข้าใจความแตกต่างของธุรกรรม สามารถศึกษาบทความ จำนองกับขายฝากที่ดินต่างกันอย่างไร ซึ่งปรากฏอยู่ในรายการบทความล่าสุดของเว็บไซต์

การตรวจสอบเงินสุทธิและภาระหนี้เป็นเรื่องสำคัญกว่าการเปรียบเทียบเฉพาะวงเงินที่ได้รับอนุมัติ

นายทุนได้ประโยชน์อะไรจากนายหน้าที่มีคุณภาพ?

นายทุนอาจมีเงินพร้อมลงทุน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะมีดีลที่เหมาะสมเข้ามาตลอดเวลา

นายหน้าที่มีความรู้สามารถช่วยคัดกรองทรัพย์และลดเวลาที่ต้องใช้ตรวจสอบข้อมูลเบื้องต้น

ตัวอย่างเช่น นายหน้ารวบรวมข้อมูลที่ตั้งทรัพย์ ขนาดที่ดิน เอกสารสิทธิ ภาระผูกพัน และวัตถุประสงค์การใช้เงินไว้ครบถ้วน

นายทุนจะสามารถประเมินได้เร็วขึ้นว่าควรตรวจสอบดีลต่อหรือไม่

แต่การมีนายหน้าไม่ได้ทำให้นายทุนหมดหน้าที่ตรวจสอบหลักประกันและคู่สัญญาด้วยตนเอง

นายทุนยังต้องประเมินมูลค่าทรัพย์ ความสามารถชำระหนี้ ความเสี่ยงทางกฎหมาย และความเหมาะสมของวงเงิน

ก่อนตกลงค่านายหน้า ควรทำข้อตกลงอะไรบ้าง?

ข้อตกลงควรระบุชื่อคู่สัญญา บทบาทของนายหน้า ประเภทของธุรกรรม และเงื่อนไขที่ทำให้เกิดสิทธิได้รับค่าตอบแทน

ควรระบุจำนวนเงินหรือวิธีคำนวณให้ชัดเจน

หากเป็นอัตราร้อยละ ต้องระบุว่าคำนวณจากวงเงินใด

ต้องกำหนดผู้รับผิดชอบค่าตอบแทนและวันชำระเงิน

หากมีนายหน้าหลายคน ควรตกลงเรื่องการแบ่งค่าตอบแทนก่อนเริ่มดำเนินการ

หากมีค่าเดินทางหรือค่าเอกสาร ต้องระบุว่าใครรับผิดชอบและสามารถเรียกคืนได้เมื่อใด

ไม่ควรให้บุคคลใดหักเงินจากยอดธุรกรรมโดยไม่มีข้อตกลงหรือหลักฐานรองรับ

สำหรับการจำนองหรือขายฝากที่เกี่ยวข้องกับเงินจำนวนมาก ควรให้ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายตรวจสอบเอกสารก่อนลงนาม

ถ้าดีลไม่สำเร็จ นายหน้ายังได้เงินหรือไม่?

โดยหลักตามมาตรา 845 สิทธิเรียกร้องค่าบำเหน็จนายหน้าเกี่ยวข้องกับการที่สัญญาสำเร็จเพราะการชี้ช่องหรือจัดการของนายหน้า

หากมีเงื่อนไขบังคับก่อน ต้องพิจารณาความสำเร็จของเงื่อนไขนั้นด้วย

แต่สิทธิเรียกค่าใช้จ่ายที่ออกไปอาจแตกต่างจากค่าบำเหน็จ หากมีข้อตกลงให้ชดใช้

ตัวอย่างเช่น นายหน้าเดินทางไปตรวจทรัพย์และเสียค่าใช้จ่ายในการจัดเตรียมเอกสาร

หากไม่ได้ตกลงเรื่องค่าใช้จ่ายไว้ การเรียกเก็บภายหลังอาจเกิดข้อพิพาท

จึงควรแยกค่าบำเหน็จเมื่อดีลสำเร็จออกจากค่าใช้จ่ายระหว่างดำเนินงานอย่างชัดเจน

สรุป: ค่านายหน้าที่เป็นธรรมต้องทำให้ทั้งสามฝ่ายเข้าใจตรงกัน

เจ้าของทรัพย์ต้องรู้ว่าเงินทุนที่ได้รับจริงเหลือเท่าไร

นายหน้าต้องรู้ว่าตนเองมีสิทธิได้รับค่าตอบแทนเมื่อใด และต้องรับผิดชอบงานอะไร

นายทุนต้องรู้ต้นทุนทั้งหมดและตรวจสอบว่าการจ่ายค่าตอบแทนไม่ทำให้เกิดผลประโยชน์ทับซ้อนหรือความเสี่ยงทางกฎหมาย

ไม่มีอัตราค่านายหน้าจำนอง–ขายฝากเดียวที่เหมาะกับทุกดีล

การตกลงค่าตอบแทนควรพิจารณาจากงานที่ทำจริง ความซับซ้อน ความรับผิดชอบ และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

นายหน้าที่ดีไม่ใช่คนที่หักเงินจากดีลได้มากที่สุด แต่เป็นคนที่ทำให้เจ้าของทรัพย์และนายทุนรู้สึกว่าค่าตอบแทนที่จ่ายไปมีคุณค่าและตรวจสอบได้

สามารถศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์เพิ่มเติมได้ที่ PK HOME INVEST และติดตามบทความผ่าน Facebook PK HOME INVEST

หากต้องการสอบถามข้อมูลเว็บไซต์ สามารถใช้ ช่องทางติดต่อ PK HOME INVEST โดยควรตรวจสอบบริการและเงื่อนไขจริงก่อนส่งข้อมูลส่วนบุคคลหรือเอกสารสิทธิ

คำถามที่พบบ่อย

1. ค่านายหน้าจำนอง–ขายฝากตามกฎหมายกี่เปอร์เซ็นต์?

ไม่มีกฎทั่วไปที่กำหนดว่าทุกดีลต้องคิด 3% หรือ 5% ต้องพิจารณาข้อตกลงและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง รวมถึงมาตรา 845–847

2. นายหน้ารับค่าคอมมิชชั่นจากทั้งเจ้าของทรัพย์และนายทุนได้ไหม?

ต้องพิจารณาหน้าที่ที่รับไว้ การเปิดเผยผลประโยชน์ และข้อจำกัดตามมาตรา 847 การรับค่าตอบแทนจากสองฝ่ายไม่ได้ชอบด้วยกฎหมายโดยอัตโนมัติ

3. ดีลจำนองไม่สำเร็จ นายหน้ามีสิทธิเรียกค่าคอมมิชชั่นไหม?

โดยหลักต้องพิจารณาเงื่อนไขตามมาตรา 845 ส่วนค่าใช้จ่ายระหว่างดำเนินการอาจเรียกคืนได้หากมีข้อตกลงรองรับ

4. ค่าปากถุงกับค่านายหน้าแตกต่างกันอย่างไร?

ค่านายหน้าเป็นค่าตอบแทนสำหรับงานนายหน้า ส่วนค่าปากถุงต้องตรวจสอบวัตถุประสงค์และผู้รับเงินเป็นรายกรณี เพราะอาจเกี่ยวข้องกับข้อจำกัดเรื่องดอกเบี้ยหรือกฎหมายขายฝาก